Orman – Melih Cevdet Anday
ORMAN
Kuşların bakışından büyülenip
Dalmışım akşamın alacasına
Yetmez mi uzun gün unutmak için?
Mumlarını söndürdü ağaç
Ardında ne duman, ne yağ, ne koku
Boşluğunda aklım dönenir boşa.
Büyük Pan öldü ve bütün kervanı
Ağlayaraktan ardı sıra,
Senin öten berin, şuyun buyun hep…
Sembol ormanları demişti Baudelaire,
İmgesiz düşünemez miyiz,
Sevemez miyiz ki sözcükler
Seni almış kendi ormanlarına?
