Kendime Gecikmeler – Soykan Akbulak

Kendime Gecikmeler

biliyorum, adını anmamam gerek
çoktan susmalıydı bu şehirde sesin.
bir sigaranın dumanına karışmalıydı
gözlerinle başlayan o eski resim

ama olmuyor
kulağım alışmış sana dair esintilere
kalbim, alışkanlıkla değil
kırgınlıkla hatırlıyor seni

sana yazdığım şiirleri artık kimse okumuyor
kendimden bile saklıyorum bazı mısraları
çünkü aşk bazen bir hatıra değil,
bir sır olarak kalmalı

hiçbir şarkıya denk düşmedin sen
bir melodin olmadı bende
ama her sustuğumda seninle konuşuyordum
bir başkasının dudağından düşerken bile

ben seni sevdim, evet
ama sen bunu hiçbir zaman tam olarak bilmedin
çünkü anlatmak,
biraz da eksiltmektir sevgiyi

şimdi her şey yerli yerinde:
günler geçiyor, kalabalıklar hâlâ aceleci
ve ben,
kendime gecikiyorum en çok

Soykan Akbulak