Güvercinler – Melih Cevdet Anday

Sağ bacağı kesik Gıyas dinlemiş bunu.

Son nefesinde dili tutulan dedesinden.

Bir deve işinde mi ne aidatmış Muhammed’i.

Kim bilir doğru mu, değil mi?

«Kıyıdan bir alkış sesi geldi,

Ağaçların ordan, ta balkona,

Odanın güneşli duvarına değin.

Kalktım yürüdüm balkona,

Beyaz bir gemi geçiyordu yakından,

Mendil sallıyordu küpeştede biri

Ağaçların altındaki kalabalığa.

İyi biliyorum, çocuktum o zaman.

İnsanlarsa evlerine çekilmişlerdi,

Bomboştu denizin üstü ışıktan.

Ağaçların altında kurumuş ağaçlar,

Delik deşik bir sessizlik ve kum.

Döndüm, içeri girdim gene.

Altın kalay kakmalı aynaya baktım,

Saçlarıma, sakallarıma baktım,

Çürüyen gözlerime, fersiz dişlerime baktım.

Güvercinler dolaşıyordu odada.